Afghanistan Expeditie 2010

2010 was officieel een top jaar.

2010 was officieel een top jaar.

Ons doel is de 300 kilometer lange Wakhan vallei, een smalle strook land die deel uitmaakt van Afghanistan maar ligt ingeklemd tussen Tajikistan en Pakistan. Drie bergketens komen hier samen, de Hindu Kush, de Karakorum en de Pamir. Samen vormen zij de ‘Bam-i-Dunya’, oftwel het dak van de wereld. Door de geïsoleerde ligging is de vallei altijd onaangetast gebleven door het geweld in de regio, maar hebben ook nog maar weinig buitenstaanders kennis met haar gemaakt.

De reis naar de Wakhan vallei toe is op zichzelf al een avontuur. We vliegen vanaf Amsterdam (met een tussenstop in Riga) naar Dushanbe, de hoofdstad van Tajikistan. Vanaf hier reizen we per 4×4 minibus naar de grens met Afghanistan. Onze weg loopt langs  de Tajiks-Afghaanse grens naar het zuidelijkste puntje van het Pamir Plateau. In het grensdorp Iskashim gaan we de grens over naar de Afghaanse versie van Iskashim. Vanaf hier gaan we met een land cruiser naar het dorp aan de voet van de vallei waar we gaan klimmen. Na het regelen van een aantal ezels en de laatste voorraden maken we een trekking van 2 dagen de vallei in. Hier gaan we ons kamp opslaan onder een groep onbekende toppen van rond de 6000 meter hoog. Het doel is hier een aantal beklimbare routes op te vinden.

Het plan:

Ons doel is de 300 kilometer lange Wakhan vallei, een smalle strook land die deel uitmaakt van Afghanistan maar ligt ingeklemd tussen Tajikistan en Pakistan. Drie bergketens komen hier samen, de Hindu Kush, de Karakorum en de Pamir. Samen vormen zij de ‘Bam-i-Dunya’, oftwel het dak van de wereld. Door de geïsoleerde ligging is de vallei altijd onaangetast gebleven door het geweld in de regio, maar hebben ook nog maar weinig buitenstaanders kennis met haar gemaakt.

De reis naar de Wakhan vallei toe is op zichzelf al een avontuur. We vliegen vanaf Amsterdam (met een tussenstop in Riga) naar Dushanbe, de hoofdstad van Tajikistan. Vanaf hier reizen we per 4×4 minibus naar de grens met Afghanistan. Onze weg loopt langs  de Tajiks-Afghaanse grens naar het zuidelijkste puntje van het Pamir Plateau. In het grensdorp Iskashim gaan we de grens over naar de Afghaanse versie van Iskashim. Vanaf hier gaan we met een land cruiser naar het dorp aan de voet van de vallei waar we gaan klimmen. Na het regelen van een aantal ezels en de laatste voorraden maken we een trekking van 2 dagen de vallei in. Hier gaan we ons kamp opslaan onder een groep onbekende toppen van rond de 6000 meter hoog. Het doel is hier een aantal beklimbare routes op te vinden.

We gaan klimmen in de Qala e Hurst vallei. Deze vallei is vanaf de Wakhan Vallei/ Oxus Rivier 14 kilometer diep en aan het eind van de vallei 10 kilometer breed.

Er is niet veel bekend over de bergen die wij willen gaan beklimmen. We hebben er een paar foto`s van, een vertekend Google Earth beeld en wat info uit een klimgidsje. Op het plaatje hieronder zie je 1 berg die beklommen is, Koh e Beefy, en verder allemaal maagdelijke toppen. Wij willen de toppen links en rechts van Koh e Beefy gaan onderzoeken.

De uitvoering:

We hebben vanaf Khorog een lange rit gemaakt naar de hoofdstad van Tadjikistan, Dushanbe. Daar hebben we nog een dag heerlijk van deze groene omgeving genoten, om vervolgens midden in de nacht naar het vliegveld te gaan.  Gister is het hele team weer veilig gearriveerd in Nederland. We kijken terug op een zeer geslaagde expeditie, waarin we bijzondere grenzen, vriendelijke mensen, maar ook fantastische onbeklommen bergen hebben getroffen.

De vallei zelf bleek zeer toegankelijk, waardoor we ons snel door de zeer weidse Qala e Ust vallei konden verplaatsen. De gletsjer kent weinig spleten en is erg overzichtelijk. Dit zorgde voor 4 beklimmingen waarmee we 3 onbeklommen toppen hebben bereikt.

Door onze 2 weken met het basis kamp op 4700 m hoogte  hebben we langzaam moeten wennen aan de hoogte. We hebben vanuit het basiskamp tussen de 5200 en 5500 meter hoge bergen bedwongen. De combinatie van hoogte en technisch klimmen (max AD+ zonder statics) maakt het klimmen hier tot een hele mooie uitdaging. De routes bestonden uit sneeuwgraten met veel losse sneeuw, enkele rotstorens en firncouloirs.

De aanreisroute door Tadjikistan is lang, maar wel erg efficient. Binnen 24 uur ben je aan de grens van Afghanistan. De grensovergang bracht weinig problemen met zich mee. In Iskashim is veel verkrijgbaar en ook een prima plek om kok, gids en jeeps te regelen.

Het plan:

Ons doel is de 300 kilometer lange Wakhan vallei, een smalle strook land die deel uitmaakt van Afghanistan maar ligt ingeklemd tussen Tajikistan en Pakistan. Drie bergketens komen hier samen, de Hindu Kush, de Karakorum en de Pamir. Samen vormen zij de ‘Bam-i-Dunya’, oftwel het dak van de wereld. Door de geïsoleerde ligging is de vallei altijd onaangetast gebleven door het geweld in de regio, maar hebben ook nog maar weinig buitenstaanders kennis met haar gemaakt.

De reis naar de Wakhan vallei toe is op zichzelf al een avontuur. We vliegen vanaf Amsterdam (met een tussenstop in Riga) naar Dushanbe, de hoofdstad van Tajikistan. Vanaf hier reizen we per 4×4 minibus naar de grens met Afghanistan. Onze weg loopt langs  de Tajiks-Afghaanse grens naar het zuidelijkste puntje van het Pamir Plateau. In het grensdorp Iskashim gaan we de grens over naar de Afghaanse versie van Iskashim. Vanaf hier gaan we met een land cruiser naar het dorp aan de voet van de vallei waar we gaan klimmen. Na het regelen van een aantal ezels en de laatste voorraden maken we een trekking van 2 dagen de vallei in. Hier gaan we ons kamp opslaan onder een groep onbekende toppen van rond de 6000 meter hoog. Het doel is hier een aantal beklimbare routes op te vinden.

We gaan klimmen in de Qala e Hurst vallei. Deze vallei is vanaf de Wakhan Vallei/ Oxus Rivier 14 kilometer diep en aan het eind van de vallei 10 kilometer breed.

Er is niet veel bekend over de bergen die wij willen gaan beklimmen. We hebben er een paar foto`s van, een vertekend Google Earth beeld en wat info uit een klimgidsje. Op het plaatje hieronder zie je 1 berg die beklommen is, Koh e Beefy, en verder allemaal maagdelijke toppen. Wij willen de toppen links en rechts van Koh e Beefy gaan onderzoeken.

De uitvoering:

We hebben vanaf Khorog een lange rit gemaakt naar de hoofdstad van Tadjikistan, Dushanbe. Daar hebben we nog een dag heerlijk van deze groene omgeving genoten, om vervolgens midden in de nacht naar het vliegveld te gaan.  Gister is het hele team weer veilig gearriveerd in Nederland. We kijken terug op een zeer geslaagde expeditie, waarin we bijzondere grenzen, vriendelijke mensen, maar ook fantastische onbeklommen bergen hebben getroffen.

De vallei zelf bleek zeer toegankelijk, waardoor we ons snel door de zeer weidse Qala e Ust vallei konden verplaatsen. De gletsjer kent weinig spleten en is erg overzichtelijk. Dit zorgde voor 4 beklimmingen waarmee we 3 onbeklommen toppen hebben bereikt.

Door onze 2 weken met het basis kamp op 4700 m hoogte  hebben we langzaam moeten wennen aan de hoogte. We hebben vanuit het basiskamp tussen de 5200 en 5500 meter hoge bergen bedwongen. De combinatie van hoogte en technisch klimmen (max AD+ zonder statics) maakt het klimmen hier tot een hele mooie uitdaging. De routes bestonden uit sneeuwgraten met veel losse sneeuw, enkele rotstorens en firncouloirs.

De aanreisroute door Tadjikistan is lang, maar wel erg efficient. Binnen 24 uur ben je aan de grens van Afghanistan. De grensovergang bracht weinig problemen met zich mee. In Iskashim is veel verkrijgbaar en ook een prima plek om kok, gids en jeeps te regelen.

Het plan:

Ons doel is de 300 kilometer lange Wakhan vallei, een smalle strook land die deel uitmaakt van Afghanistan maar ligt ingeklemd tussen Tajikistan en Pakistan. Drie bergketens komen hier samen, de Hindu Kush, de Karakorum en de Pamir. Samen vormen zij de ‘Bam-i-Dunya’, oftwel het dak van de wereld. Door de geïsoleerde ligging is de vallei altijd onaangetast gebleven door het geweld in de regio, maar hebben ook nog maar weinig buitenstaanders kennis met haar gemaakt.

De reis naar de Wakhan vallei toe is op zichzelf al een avontuur. We vliegen vanaf Amsterdam (met een tussenstop in Riga) naar Dushanbe, de hoofdstad van Tajikistan. Vanaf hier reizen we per 4×4 minibus naar de grens met Afghanistan. Onze weg loopt langs  de Tajiks-Afghaanse grens naar het zuidelijkste puntje van het Pamir Plateau. In het grensdorp Iskashim gaan we de grens over naar de Afghaanse versie van Iskashim. Vanaf hier gaan we met een land cruiser naar het dorp aan de voet van de vallei waar we gaan klimmen. Na het regelen van een aantal ezels en de laatste voorraden maken we een trekking van 2 dagen de vallei in. Hier gaan we ons kamp opslaan onder een groep onbekende toppen van rond de 6000 meter hoog. Het doel is hier een aantal beklimbare routes op te vinden.

We gaan klimmen in de Qala e Hurst vallei. Deze vallei is vanaf de Wakhan Vallei/ Oxus Rivier 14 kilometer diep en aan het eind van de vallei 10 kilometer breed.

Er is niet veel bekend over de bergen die wij willen gaan beklimmen. We hebben er een paar foto`s van, een vertekend Google Earth beeld en wat info uit een klimgidsje. Op het plaatje hieronder zie je 1 berg die beklommen is, Koh e Beefy, en verder allemaal maagdelijke toppen. Wij willen de toppen links en rechts van Koh e Beefy gaan onderzoeken.

De uitvoering:

We hebben vanaf Khorog een lange rit gemaakt naar de hoofdstad van Tadjikistan, Dushanbe. Daar hebben we nog een dag heerlijk van deze groene omgeving genoten, om vervolgens midden in de nacht naar het vliegveld te gaan.  Gister is het hele team weer veilig gearriveerd in Nederland. We kijken terug op een zeer geslaagde expeditie, waarin we bijzondere grenzen, vriendelijke mensen, maar ook fantastische onbeklommen bergen hebben getroffen.

De vallei zelf bleek zeer toegankelijk, waardoor we ons snel door de zeer weidse Qala e Ust vallei konden verplaatsen. De gletsjer kent weinig spleten en is erg overzichtelijk. Dit zorgde voor 4 beklimmingen waarmee we 3 onbeklommen toppen hebben bereikt.

Door onze 2 weken met het basis kamp op 4700 m hoogte  hebben we langzaam moeten wennen aan de hoogte. We hebben vanuit het basiskamp tussen de 5200 en 5500 meter hoge bergen bedwongen. De combinatie van hoogte en technisch klimmen (max AD+ zonder statics) maakt het klimmen hier tot een hele mooie uitdaging. De routes bestonden uit sneeuwgraten met veel losse sneeuw, enkele rotstorens en firncouloirs.

De aanreisroute door Tadjikistan is lang, maar wel erg efficient. Binnen 24 uur ben je aan de grens van Afghanistan. De grensovergang bracht weinig problemen met zich mee. In Iskashim is veel verkrijgbaar en ook een prima plek om kok, gids en jeeps te regelen.

Het plan:

Ons doel is de 300 kilometer lange Wakhan vallei, een smalle strook land die deel uitmaakt van Afghanistan maar ligt ingeklemd tussen Tajikistan en Pakistan. Drie bergketens komen hier samen, de Hindu Kush, de Karakorum en de Pamir. Samen vormen zij de ‘Bam-i-Dunya’, oftwel het dak van de wereld. Door de geïsoleerde ligging is de vallei altijd onaangetast gebleven door het geweld in de regio, maar hebben ook nog maar weinig buitenstaanders kennis met haar gemaakt.

De reis naar de Wakhan vallei toe is op zichzelf al een avontuur. We vliegen vanaf Amsterdam (met een tussenstop in Riga) naar Dushanbe, de hoofdstad van Tajikistan. Vanaf hier reizen we per 4×4 minibus naar de grens met Afghanistan. Onze weg loopt langs  de Tajiks-Afghaanse grens naar het zuidelijkste puntje van het Pamir Plateau. In het grensdorp Iskashim gaan we de grens over naar de Afghaanse versie van Iskashim. Vanaf hier gaan we met een land cruiser naar het dorp aan de voet van de vallei waar we gaan klimmen. Na het regelen van een aantal ezels en de laatste voorraden maken we een trekking van 2 dagen de vallei in. Hier gaan we ons kamp opslaan onder een groep onbekende toppen van rond de 6000 meter hoog. Het doel is hier een aantal beklimbare routes op te vinden.

We gaan klimmen in de Qala e Hurst vallei. Deze vallei is vanaf de Wakhan Vallei/ Oxus Rivier 14 kilometer diep en aan het eind van de vallei 10 kilometer breed.

Er is niet veel bekend over de bergen die wij willen gaan beklimmen. We hebben er een paar foto`s van, een vertekend Google Earth beeld en wat info uit een klimgidsje. Op het plaatje hieronder zie je 1 berg die beklommen is, Koh e Beefy, en verder allemaal maagdelijke toppen. Wij willen de toppen links en rechts van Koh e Beefy gaan onderzoeken.

De uitvoering:

We hebben vanaf Khorog een lange rit gemaakt naar de hoofdstad van Tadjikistan, Dushanbe. Daar hebben we nog een dag heerlijk van deze groene omgeving genoten, om vervolgens midden in de nacht naar het vliegveld te gaan.  Gister is het hele team weer veilig gearriveerd in Nederland. We kijken terug op een zeer geslaagde expeditie, waarin we bijzondere grenzen, vriendelijke mensen, maar ook fantastische onbeklommen bergen hebben getroffen.

De vallei zelf bleek zeer toegankelijk, waardoor we ons snel door de zeer weidse Qala e Ust vallei konden verplaatsen. De gletsjer kent weinig spleten en is erg overzichtelijk. Dit zorgde voor 4 beklimmingen waarmee we 3 onbeklommen toppen hebben bereikt.

Door onze 2 weken met het basis kamp op 4700 m hoogte  hebben we langzaam moeten wennen aan de hoogte. We hebben vanuit het basiskamp tussen de 5200 en 5500 meter hoge bergen bedwongen. De combinatie van hoogte en technisch klimmen (max AD+ zonder statics) maakt het klimmen hier tot een hele mooie uitdaging. De routes bestonden uit sneeuwgraten met veel losse sneeuw, enkele rotstorens en firncouloirs.

De aanreisroute door Tadjikistan is lang, maar wel erg efficient. Binnen 24 uur ben je aan de grens van Afghanistan. De grensovergang bracht weinig problemen met zich mee. In Iskashim is veel verkrijgbaar en ook een prima plek om kok, gids en jeeps te regelen.